พญานาคราชผู้ทรงทศพิธราชธรรม

พญานาคราชผู้ทรงทศพิธราชธรรม

ณ เบื้องล่างสุดของมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ไพศาล ท่ามกลางหมู่ปะการังหลากสีสันที่แต่งแต้มผืนน้ำให้ดูราวกับภาพวาดของจิตรกรเอก ตั้งอยู่ ณ อาณาจักรมณีนาคา อันเป็นที่พำนักของเหล่าพญานาคผู้ทรงเดช มีพญานาคราชองค์หนึ่งนามว่า 'อัคระ' พระองค์ทรงเป็นที่รักยิ่งของเหล่านาคาชน เพราะทรงปกครองด้วยทศพิธราชธรรมมาโดยตลอด ร่มเย็นเป็นสุขทั่วทั้งอาณาจักร ผิวพรรณของพระองค์ทอประกายเขียวมรกตราวกับหยาดน้ำค้างบนยอดหญ้า ดวงตาฉายแววแห่งความเมตตาและความเด็ดเดี่ยว

วันหนึ่ง ขณะที่อัคระนาคาธิบดีทรงประทับอยู่บนบัลลังก์แก้วมณีที่ส่องประกายระยิบระยับ ก็มีข้าราชบริพารนาคาตนหนึ่งรีบเข้ามาทูลด้วยความตกใจ ใบหน้าซีดเผือด เกล็ดสีเงินที่เคยวาววับกลับดูหมองมัว

"ฝ่าบาท! เกิดเหตุการณ์อันน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก!" ข้าราชบริพารนาคากล่าวเสียงสั่นเครือ

อัคระนาคาธิบดีทรงขมวดพระขนงด้วยความสงสัย

"เกิดสิ่งใดขึ้น เหตุใดเจ้าจึงมีท่าทีเช่นนี้?"

ข้าราชบริพารนาคาค่อยๆ เล่าเรื่องราวที่น่าตกใจ

"มีเหล่าพญานาคจากอาณาจักรคู่แข่งนามว่า 'อัคนี' นำโดยพญานาคราช 'อัคคี' ได้ล่วงล้ำเข้ามาในเขตแดนของเรา! พวกมันมิหนำซ้ำยังได้ทำลายประภาคารแห่งแสงที่ตั้งอยู่บริเวณปากทางเข้าอาณาจักรของเราจนย่อยยับ!"

ข่าวนี้ทำให้เหล่าเสนาบดีนาคาที่เฝ้ารับฟังอยู่ต่างพากันแตกตื่น เสียงกระซิบกระซาบดังไปทั่วท้องพระโรง อัคระนาคาธิบดีทรงลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว พระองค์ทรงกริ้วด้วยความไม่พอพระทัยอย่างยิ่ง แต่ก็ทรงพยายามควบคุมอารมณ์

"พวกมันกล้าดียังไงถึงได้เหิมเกริมเช่นนี้!"

พระองค์ทรงตรัสถามข้าราชบริพารนาคา

"เหตุใดพวกเจ้าจึงปล่อยให้พวกมันเข้ามาได้? มีการเฝ้าระวังที่หละหลวมหรือไม่?"

ข้าราชบริพารนาคาถึงกับก้มหน้าลงด้วยความละอาย

"ขออภัยฝ่าบาท พวกเราประมาทไปเอง คิดไม่ถึงว่าพวกมันจะกล้าหาญถึงเพียงนี้"

อัคระนาคาธิบดีทรงระลึกถึงคำสอนของพระบิดาผู้ล่วงลับ ที่สอนให้ทรงยึดมั่นในทศพิธราชธรรมเสมอ ไม่ว่าจะยามสงบสุขหรือยามเกิดศึกสงคราม ความโกรธเกรี้ยวของพระองค์เริ่มคลายลง พระองค์ทรงทราบดีว่า การตอบโต้ด้วยความโกรธย่อมนำมาซึ่งความพินาศ

พระองค์ทรงมีรับสั่งให้เรียกประชุมเหล่าเสนาบดี

"ข้าจะมิยอมให้สงครามเกิดขึ้นเด็ดขาด! การทำลายล้างย่อมไม่นำมาซึ่งความเจริญ"

เหล่าเสนาบดีต่างแปลกใจ

"แต่ฝ่าบาท! พวกมันรุกรานเราถึงถิ่น! หากเราไม่ตอบโต้ เท่ากับเรายอมจำนน!" เสนาบดีอาวุโสทูลท้วง

อัคระนาคาธิบดีทรงยิ้มอย่างอ่อนโยน

"การตอบโต้ด้วยกำลังมิใช่หนทางเดียว เราจะใช้ปัญญาและความเมตตาในการแก้ไขปัญหา"

พระองค์ทรงมอบหมายให้เสนาบดีผู้ซื่อสัตย์และเปี่ยมด้วยสติปัญญาเป็นผู้นำคณะทูตนำเครื่องบรรณาการอันงดงามไปเจริญพระราชไมตรีกับอัคคีนาคาธิบดี พร้อมทั้งทูลเชิญให้มาเจรจายุติความขัดแย้ง ณ อาณาจักรมณีนาคา

คณะทูตนาคานำโดยเสนาบดีผู้มากด้วยประสบการณ์ได้เดินทางไปยังอาณาจักรของอัคคีนาคาธิบดีอย่างกล้าหาญ ท่ามกลางสายตาที่จับจ้องของเหล่าทหารนาคาที่เตรียมพร้อมรบ เมื่อไปถึงก็มิได้แสดงท่าทีหวาดกลัว

"พวกเรามาในนามของอัคระนาคาธิบดีแห่งอาณาจักรมณีนาคา" เสนาบดีทูตกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "เพื่อเจริญพระราชไมตรีและขอเข้าเฝ้าหารือถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น"

อัคคีนาคาธิบดีเป็นพญานาคที่ทรงอำนาจและดุดัน สีเกล็ดของพระองค์เป็นสีแดงเพลิงอันร้อนแรง ดวงตาของพระองค์เต็มไปด้วยความมุ่งร้าย

"พวกเจ้ามาทำอันใดที่นี่? คิดว่าจะมาขอชีวิตหรือ?" อัคคีนาคาธิบดีตรัสถามด้วยความเหยียดหยาม

เสนาบดีทูตมิได้สะทกสะท้าน

"เรามาด้วยเจตนาดี เพื่อยุติความบาดหมางที่อาจเกิดขึ้น"

อัคคีนาคาธิบดีทรงพิจารณาคำพูดของทูตนาคา แม้จะทรงกริ้ว แต่ก็ทรงรับฟัง

"ดี! จงบอกอัคระนาคาธิบดีของเจ้า ว่าข้าจะไปพบเขา"

การเจรจาเป็นไปอย่างตึงเครียด บรรยากาศเต็มไปด้วยความไม่ไว้วางใจ

"ท่านอัคคี เหตุใดท่านจึงกระทำการอันป่าเถื่อนถึงเพียงนี้?" อัคระนาคาธิบดีตรัสถามด้วยความสงสัย

อัคคีนาคาธิบดีเชิดหน้าขึ้น

"พวกเจ้ามีทรัพยากรอันอุดมสมบูรณ์เกินไป! ข้าต้องการส่วนแบ่ง!"

อัคระนาคาธิบดีทรงถอนหายใจ

"ความอุดมสมบูรณ์ของอาณาจักรข้า มิใช่สิ่งที่สามารถแบ่งปันกันได้ด้วยกำลังหากแต่เป็นผลจากการบำเพ็ญเพียรและการบริหารที่ดี"

พระองค์ทรงอธิบายถึงระบบการจัดการทรัพยากรของอาณาจักรมณีนาคาที่โปร่งใสและเป็นธรรม

"หากท่านมีความประสงค์จะร่วมค้าขาย หรือแลกเปลี่ยนทรัพยากรใดๆ ข้าก็ยินดี"

อัคคีนาคาธิบดีทรงนิ่งไปสักครู่ คำพูดของอัคระนาคาธิบดีทำให้พระองค์ทรงคิด

"การค้าขาย?" พระองค์ตรัสถามด้วยความไม่แน่ใจ

อัคระนาคาธิบดีทรงพยักหน้า

"ถูกต้อง! เราสามารถแลกเปลี่ยนสินค้าที่เรามีกับสิ่งที่ท่านต้องการได้"

ในที่สุด อัคคีนาคาธิบดีก็ทรงยอมรับข้อเสนอ แม้จะทรงรู้สึกเสียหน้าที่มิได้ใช้กำลังเข้าข่มขู่ได้สำเร็จ แต่ก็ทรงเล็งเห็นถึงประโยชน์ที่จะได้รับจากการค้าขาย

อาณาจักรมณีนาคาและอาณาจักรของอัคคีนาคาธิบดีได้สถาปนาสัมพันธไมตรีทางการค้าขึ้นแทนที่ความบาดหมาง ความสงบสุขได้กลับคืนสู่มหาสมุทรอีกครั้ง